آنچه که باید در مورد ضریب تاثیر(IF) بدانیم!

عامل تأثیر یا Impact Factor چیست؟

عامل تأثیر یک ژورنال علمی، روش برای اندازه‌گیری تعداد متوسط ارجاعات یک مقاله‌ی منتشرشده در آن ژورنال، در طول یک سال است. در اکثر موارد این مقدار ارزش نسبی یک ژورنال را تعیین می‌کند. به این معنا که ژورنال یا مجله‌ای با عامل تأثیر بالا، از همنوع خود با عامل تأثیر پایین‌تر، مهم‌تر به شمار می‌آید. این عنصر توسط یوجین گارفیلد، بنیان‌گذار موسسه‌ی ISI، ابداع شد و از سال 1975 هرساله این معیار برای تعداد ارجاعات مجلات زیرمجموعه‌ی فهرست Journal Citation Reports، محاسبه می‌شود.

محاسبه‌ی عامل تأثیر بر اساس یک دوره‌ی دوساله و شامل تعداد دفعات ارجاع یک مقاله تقسیم بر تعداد کل مجلات قابل استناد، هست.برای مثال محاسبه‌ی IF یک ژورنال در سال 2010 به شکل زیر است؛

A = تعداد دفعات ارجاع مقالات منتشرشده در سال 2008 و 2009 با استناد به این ژورنال، در سال 2010

B = تعداد کل آیتم‌های قابل استناد در سال 2008 و 2009

A/B = عامل تأثیر سال 2010

در محاسبه‌ی عامل تأثیر هیچ ضریبی برای بالا بردن ارزش مجلات معروف نسبت به ژورنال‌های نوپا ندارد. پس می‌تواند معیاری عادلانه برای سنجش ارزش مجلات باشد. ولی نخستین و ساده‌ترین راه برای بالا بردن تعداد استناد به یک ژورنال، استفاده از مقالات باکیفیت و با تنوع موضوعی است.

کاربردهایی برای عامل تأثیر مجلات وجود دارد. شایع‌ترین کاربرد این عامل به ناشران و محققان مرتبط است. از طرفی گزارش‌های استناد مجلات (JCR) با ارائه‌ی این معیار به کتابخانه‌ها و محققان، کمک می‌کند تا انتخاب مجلات موجود در مجموعه‌ی خود را با توجه به بودجه‌ای که در دست دارند، بهتر مدیریت و سازمان‌دهی کنند. در جامعه‌ی محققین، وجود عامل تأثیر به ویراستاران و ناشران کمک می‌کند که موقعیت نوشته و مجلات خود را در بین رقیبانشان، به‌خصوص آن‌هایی که در موضوع مشابه فعالیت دارند، محک بزنند.

با استفاده از گزارش استناد مقالات یا JCR می‌توانید، عامل تأثیر را مشخص نمایید. JCR فهرستی از مقالات و مجلات درزمینه‌های خاص به همراه ضریب تأثیر و رتبه‌بندی محتوای آن‌ها است. دریافت عامل تأثیر کار آسانی نیست. اکثر ویراستاران هدف خود را افزایش رقم این ضریب به‌صورت سالانه و تا حد ممکن، قرار داده‌اند. راه‌هایی برای رسیدن به این هدف وجود دارد، مانند سیاست‌های ویراستاری که صرفاً باهدف بالا بردن عامل تأثیر یک مقاله، شکل‌گرفته‌اند. این روش‌ها استاندارد و همه‌گیر نیستند ولی دیده‌شده که اثر مثبتی برای رسیدن به هدف، داشته‌اند.

شرایط دریافت عامل تاثیر یا IF

هر ساله هیئت تحریر رویترز، بیش از دو‌هزار مجله و مقاله را بررسی می‌کنند و از این تعداد تنها 10 الی12 درصد برای دریافت عامل تاثیر مورد قبول واقع می‌شوند. از طرفی اگر یک مقاله رد شود برای 2 الی 3 سال آینده روی آن تجدید نظر صورت نخواهد گرفت. پس با رعایت مواردی خاص می‌توان احتمال رد شدن را کاهش داد؛

رعایت استاندارد‌های عمومی انتشار مجله و مقاله

 حفظ توالی و نظم در انتشار مجلات یکی از فاکتورهای مهم برای رویترز به‌شمار‌می‌آید.

محتوای مقاله

 انتخاب موضوعاتی که بانک اطلاعاتی کاملی دارند چندان جالب به نظر نمی‌رسد.استفاده از موضوعات جدید و منحصربه‌فرد، هدف رویترز برای تکمیل پایگاه اطلاعاتی مقالات را برآورده می‌سازد.

تنوع بین‌المللی

 توجه داشته باشید که مقاله‌ی مورد نظر با رقیبانی از سرتاسر جهان مورد مقایسه قرار می‌گیرد. پس انتخاب مسائل جهانی و طرح آن‌ها در مقاله نکته‌ی مهمی است.

 

دسته ها: مقالات

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.